مهاجرت به ترکیه 2019 (بخش اول)

۱۳۴

اگر خواهان کسب اطلاعاتی درباره مهاجرت به ترکیه هستید در این مقاله با ما همراه باشید.
از اوایل دهه 1960 تا دهه 1970، تعداد زیادی از شهروندان ترکیه به کشورهای غرب اروپا، به ویژه آلمان غربی، مهاجرت کردند. این مهاجرت تا زمان های اخیر از طریق طرح های اتحاد مجدد خانوادگی و مسیر پناهندگی ادامه یافت.

مهاجرت به ترکیه

به تازگی، ترکیه نیز به عنوان واسطه حمل و نقل به اتحادیه اروپا برای مهاجرت نامنظم از کشورهای آسیایی مانند افغانستان، بنگلادش، عراق، ایران و پاکستان شناخته شده است و افراد بسیاری خواهان مهاجرت به ترکیه هستند.

همچنین ترکیه با داشتن جمعیتی نزدیک به 70 میلیون نفر، به یک مقصد برای مهاجران نامنظم از کشورهای اتحاد شوروی سابق تبدیل شده است و مانند آهنربا مهاجران غیرقانونی را به خود جذب می کند و مهاجرت به ترکیه را افزایش می دهد.

 

 

چیزی که کمتر شناخته شده این است که ترکیه به مدت طولانی کشوری برای مهاجرت و پناهندگی افراد از کشور های مختلف بوده است.
از سال 1923 تا 1997 بیش از 1.6 میلیون نفر به قصد مهاجذت به ترکیه را کردند که بیشتر مهاجران از کشورهای بالکان بوده است.

در طول جنگ سرد، هزاران پناهنده از کشورهای کمونیستی در اروپای شرقی و اتحاد جماهیر شوروی به مهاجرت به ترکیه را انتخاب کرده اند. اکثریت این افراد به عنوان پناهنده شناخته شدند.
در واقع این افراد توسط اعضای عالی رتبه سازمان ملل متحد (UNHCR) در رده کشورهای سوم (مانند کانادا و ایالات متحده آمریکا) برای پناهندگی قرار گرفتند.

 

 

در اواخر دهه 1980، این الگو شروع به تغییر کرد زیرا تعداد بیشتری از پناهجویان از ایران و عراق و همچنین سایر کشورهای در حال توسعه وارد این کشور شدند.
ترکیه نیز در سال های 1988 و 1991، پذیرش تقریباً نیمی از پناهندگان کرد را از عراق و همچنین ورود توده عظیمی از آلبانی ها، مسلمانان بوسنی، مسلمانان بلغاری و ترک ها را در سال های 1989، 1992-1995 و 1999 تجربه کرده است.

الگوهای در حال تغییر مهاجرت به ترکیه و تلاش های ترکیه برای تبدیل شدن به عضو اتحادیه اروپا فشار زیادی را برای بازنگری سیاست های مهاجرت و پناهندگی ایجاد می کند.
در عین حال، در اروپا نیز نگرانی های رو به رشدی وجود دارد که اگر ترکیه بخواهد عضو اتحادیه اروپا شود، موج عظیمی از مهاجرت از ترکیه به کشورهای مرفه تر عضو اتحادیه به وجود خواهد آمد.

 

مهاجرت به ترکیه

 

 

پیشینه تاریخی ترکیه

امپراتوری عثمانی که پیشینیان جمهوری ترکیه هستند، سابقه طولانی در مهاجرت و یا مهاجرت اجباری داشته اند. به عنوان مثال گروه هایی از یهودیان اشکنازی در قرن 14 ام، از زمین های دورافتاده باواریا، به امپراتوری عثمانی آمدند.

مهاجرت به ترکیه در ابعاد بزرگتر، شامل ورود حدود 100،000 یهودی اسپانیایی را به امپراطوری عثمانی در سال 1492 می شود.
امپراتوری عثمانی پناهندگانی مانند مجارستانی ها، لهستانی ها، و ملی گرایان را از سرزمین های امپراطوری هابسبورگ در جریان تحولات ناسیونالیستی در بخش دوم قرن نوزدهم دریافت کرده است.
افزون بر این، شکست روسیه از قفقازی ها در قفقاز شمالی در سال 1864 منجر به روی آوردن تقریباً یک میلیون پناهنده مسلمان به امپراتوری عثمانی شد.

ادغام تدریجی امپراتوری عثمانی و ظهور دولت های جدید موجب شد که میلیون ها مسیحی و مسلمان از اواخر قرن نوزدهم تا اواخر قرن بیستم از اراضی عثمانی خود ریشه کن شوند.

این افراد بسیار آواره، شامل ارامنه از شرق آناتولی و یونانیان از آناتولی مرکزی و غربی و همچنین آلبانیایی های مسلمان، بوسنی ها، بلغاری های مسلمان، تاتار ها و ترک ها از بالکان می شود.

 

 

جمهوری ترکیه در سالهای اولیه حکومت خود تلاش کرد تا جنبش های بزرگی از مردم را در هر دو جهت ببیند.
مهمترین آنها، تبادل اجباری جمعیت میان یونان و ترکیه در اواسط دهه 1920 بود که این شامل جمعیت بیش از یک میلیون یونانی در ترکیه و تقریبا نیم میلیون
مسلمان و ترک در یونان می شود.

دولت همچنین یک برنامه مهاجرتی را ترتیب داد تا مسلمانان و ترک های بالکان را تشویق کند که به ترکیه برگردند.

ترکیه نیز به کشوری برای پناهندگی مردم کشورهای مختلف تبدیل شد. نزدیک به 100،000 یهودی از اروپا که توسط آلمان اشغال شده بود، به ترکیه پناهنده شدند و به ترکیه به عنوان اولین کشور برای پناهندگی خود فکرکردند.

یهودیان از نقاط مختلف اروپا که توسط آلمان ها اشغال شده بود، به پناهندگی موقت در ترکیه روی آوردند که در نهایت به اقامت آنها عمدتاً در فلسطین و بعداً در اسرائیل(فلسطین اشغال شده) منجر شد.

در طول جنگ جهانی دوم، بسیاری از مردم کشورهای حوزه بالکان به دلیل اشغال این کشورها توسط نازی ها به ترکیه پناه بردند، بیشتر پناهندگان بالکانی شامل مسلمانان و ترکان قومی بلغارستان، یونانیان از اژه و ایتالیایی ها از جزایر دودکانس می شود.

اکثر این افراد پس از اتمام جنگ به کشورشان بازگشته اند، گرچه برخی از بلغاری ها به دلیل تغییر رژیم در کشورشان، در ترکیه باقی مانده اند.
به همین ترتیب، جنگ داخلی در یونان باعث شد تا بعضی از یونانیان برای مدت زمان بیشتری در یونان باقی بمانند.

 

مهاجرت به ترکیه

 

 

مهاجرت کارگران مقیم ترکیه به اروپا

با توافقنامه ای که بین دولت ترکیه و آلمان غربی در سال 1961 امضا شد، مهاجرت کارگران مقیم ترکیه به اروپا شروع شد.
این پیمان با رشد اقتصادی آلمان غربی و مهاجرت تعداد زیادی از مهاجران داخلی ترکیه از مناطق روستایی به مراکز عمده شهری همزمان شد.

هدف از این پیمان فراهم کردن نیروی کار موقت برای رشد بیشتر اقتصاد آلمان و مهارت آموزی کارگران بی مهارت بود، در حالیکه بیکاری کارگران در کشور ترکیه را کم می کرد.
انتظار می رفت که این کارگران با مهارت های جدید به ترکیه باز گردند و باعث رشد و تغییر جهت اقتصاد ترکیه از حوزه کشاورزی در زندگی روستایی به رشد صنعت در زندگی شهری شوند.

 

 

ترکیه قراردادهای مشابهی با سایر کشورهای اروپایی مانند اتریش، بلژیک، هلند، فرانسه و سوئد بست و این کشورها آن قراردادها را امضا کردند.
با این وجود، بسیاری از این کارگران مهمان از انتظارات خود فراتر رفتند و حتی خانواده های خود را برای پیوستن به خودشان به آن کشورهایی اروپایی بردند. علاوه بر این، این افراد اغلب کارگران ماهری بودند که مهاجرت کردند.

رکود اقتصادی در اروپای غربی که با بحران نفتی سال 1973 آغاز شد، به استفاده از نیروی کار و کارگران ترکیه پایان داد. با این حال، رکود اقتصادی اروپا با رونق اقتصادی در خاورمیانه همزمان شد.

این موضوع به کارگران ترکیه اجازه می داد که به کشورهای لیبی، عربستان سعودی و عراق مهاجرت کنند. این مهاجرت به ندرت باعث مهاجرت تمام اعضای خانواده کارگران می شد.

حضور ترکیه در عراق (و به میزان کمتر، سایر کشورهای عربی) به دلیل جنگ خلیج فارس در سال 1991 کاهش یافته است.

در عین حال، در اوایل دهه 1990، شرکت های ترکیه قراردادهای ساختمانی و صنعتی را در اتفاق روسیه با سایر کشورهای عضو جمهوری متفقین بستند و فرصت هایی برای کارگران، مهندسان و مدیران ترکیه ایجاد کردند.

در نتیجه این مهاجرت، انتقال پول از ابتدای دهه 1960 توسط مهاجران ترک و کارگران ترکیه که در خارج از کشور بودند به عنوان منبع اصلی تامین ارز خارجی برای اقتصاد ترکیه بوده است.

مبالغ نقدی به صورت درصد ثابتی از کسر درآمد تجارت سالیانه ترکیه در سال 1994 به 62.3 درصد رسید و در سال 2000 به کمترین مقدار خود یعنی 20.4 درصد کسر درآمد سالیانه رسید.

 

مهاجرت به ترکیه

 

از اوایل دهه 1960، انتقال پول منبع اصلی ورود ارز خارجی به اقتصاد ترکیه بوده است.
پس از پایان به کارگیری نیروی کار از ترکیه توسط اتحادیه اروپا، مهاجرت از ترکیه به اروپا از طریق خانواده در دهه 1980 و بیشتر در دهه 1990 ادامه یافت.
از اواسط دهه 1980، پناهجویان به سمت غرب اروپا رفتند.

آنها می خواستند که از خود در برابر پیامدهای مداخله نظامی ارتش ترکیه در سیاست غیر نظامی در سال 1980 محافظت کنند و از افزایش خشونت ارتش ترکیه برای سرکوب جنبش جدایی طلب که توسط اقلیت بزرگ کردهای ترکیه رهبری می شد، ناراضی بودند.

اقلیت کرد ترکیه تقریباً 20 درصد از کل جمعیت کشور ترکیه را تشکیل می دهد. دولت ترکیه و اقلیت کرد، بخاطر طیف وسیعی از مسائل از جمله حق استفاده از زبان کردی و تقاضای یک کشور مستقل کرد داشتن، بحث و جنگ کردند.

براساس آمار دولتی، خشونت علیه مسئله کردها در ترکیه به ویژه در نیمه اول 1990، منجر به جابجایی حدود 330 هزار نفر از محل اقامت خود شد. با این حال، انجمن حقوق بشر ترکیه شمار افراد آواره داخلی را بیش از 2.5 میلیون نفر تعیین کرده است.

اکثر این افراد آواره کردها بوده اند. طبق آمار UNHCR در طول دهه 1990 حدود 340،000 شهروند ترکیه برای پناهندگی در کشورهای مختلف اروپایی درخواست دادند.

 

 

نرخ های شناسایی پناهجویان از کشوری به کشور دیگری متفاوت است و طبق گزارش UNHCR در سال های اخیر نرخ پناهندگی بخاطر دلایل مرتبط با استفاده متقلبانه و کلاهبردارانه از کانال پناهندگی کاهش یافته است.

در نیمه دوم دهه 1990 و پس از معرفی تدریجی اصلاحات سیاسی، درخواست های پناهندگی کاهش یافت.

با این حال، تعداد ناشناخته ای از اتباع ترکیه، که اغلب از اقلیت کرد بودند، همچنان برای ورود به کشورهای عضو اتحادیه اروپا به طور غیر قانونی در جستجوی شغل بودند و به تلاش خود ادامه می دهند.
برخی از کشتی هایی که تعداد زیادی از مهاجران غیرقانونی از ترکیه را حمل می کنند اخیراً در سواحل ایتالیا و فرانسه لنگر می اندازند.

همچنین در چند سال گذشته شاهد افزایش تعداد افراد حرفه ای واجد شرایط و فارغ التحصیلان دانشگاهی که به اروپا یا کشورهای متفقین مهاجرت می کردند، بوده ایم.

 

مهاجرت به ترکیه

 

امروز برآورد شده است که حدود 3.6 میلیون مردم ترکیه در خارج از کشور زندگی می کنند که حدود 3.2 میلیون نفر از آنها در کشورهای اروپایی هستند و این مقدار 600 هزار نفر افزایش در سال 1972 داشته است که رشد قابل توجهی است.

با توجه به تصمیم اتحادیه اروپا برای مذاکره با ترکیه در دسامبر 2004، مسئله مهاجرین ترکیه در کشورهای اروپایی و چشم انداز مهاجرت بیشتر از ترکیه به کشورهای اتحادیه اروپا به مسائل عمده قابل بحث تبدیل شده است.

بسیاری از اروپاییان معتقدند که تعداد زیادی از مهاجران ترکیه برای ادغام با اجتماع کشور میزبان ناموفق عمل کرده اند.
این امر باعث تشدید احساسات ضد مهاجرتی در تعدادی از کشورهای عضو اتحادیه اروپا می شود و نگرانی ها را در مورد مهاجرت بیشتر بیشتر می کند.

 

 

 

 

در مقابل، بسیاری از تحلیلگران معتقدند که بسیاری از شهروندان ترکیه در حقیقت با مردم کشورهای میزبان ادغام شده اند و حتی به رده سیاستمداران منتخب در سطح دولت محلی و ملی و همچنین پارلمان اروپا پیوسته اند.

مهاجران ترکیه نیز به ایجاد شغل در کشورهای میزبان کمک می کنند زیرا آنها بسیاری از شرکت های تجاری و کسب و کارهای خود را اداره می کنند.

برخی دیگر معتقدند که با رشد اقتصادی ترکیه با عضویت در اتحادیه اروپا، فشار به مهاجران کاهش خواهد یافت.
به عنوان یکی دیگر از بازدارنده ها، اتحادیه اروپا اغلب دوره های انتقال طولانی را پس از عضویت تعیین می کند، که در آن حق حرکت آزادانه برای شهروندان ترکیه در اتحادیه اروپا کاهش می یابد.

دیگران معتقدند همانطور که در مورد مردم یونان، پرتغال و اسپانیا مهاجرت معکوس اتفاق افتاد، این روند حتی ممکن است در ترکیه هم اتفاق بیفتد زیرا برخی از مهاجران ترک می توانند به ترکیه بازگردند.

 

 

ادامه مطلب درمهاجرت به  ترکیه  2019 (بخش دوم)

 

نیازمند  کسب اطلاعات بیشتر درباره مورد مهاجرت به ترکیه و قوانین و شرایط آن هستید؟

مهاجرت به  ترکیه  2019 (بخش دوم)

می توانید برای کسب اطلاعات بیشتر یا صحبت با مشاور ما، هم اکنون با ما تماس بگیرید.

مهاجرت به کشور مورد علاقه تان، دیگر یک رویا نسیت.

 

شماره تماس ما : ۰۲۱۶۶۷۴۶۴۵4

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.