ویزای شنگن (شینگن) چیست؟ (بخش اول)

۲۴

ویزای شنگن (شینگن) یک ویزای کوتاه مدت است که با داشتن آن، دارندگان می توانند در منطقه شنگن گشت و گذار کنند.
منطقه شنگن شامل بیست و شش کشور می شود. این کشورها عبارتند از:

  • اتریش
  • بلژیک
  • جمهوری چک
  • دانمارک
  • استونی
  • فنلاند
  • فرانسه
  • آلمان
  • یونان
  • مجارستان
  • ایسلند
  • ایتالیا
  • لاتویا
  • لیچتنستین
  • لیتوانی
  • لوکزامبورگ
  • مالت
  • هلند
  • نروژ
  • لهستان
  • پرتغال
  • اسلواکی
  • اسلوونی
  • اسپانیا
  • سوئد و سوئیس

 

ویزای شنگن (شینگن)

 

در واقع ویزای شنگن (شینگن) مجوزی صادر شده از منطقه شنگن، در زمینه های زیر است:

  • حمل و نقل و یا اقامت در نظر گرفته شده در قلمرو کشورهای عضو شنگن که مدت آن بیش از نود روز در هر صد و هشتاد روز نیست ( ویزا اقامت کوتاه مدت) .
  • حمل و نقل از طریق مناطق حمل و نقل بین المللی فرودگاه های کشورهای عضو شنگن ( ویزای حمل و نقل فرودگاه ) .

 

منطقه شنگن

رفت و آمد آزادانه افراد یک حق اساسی است که اتحادیه اروپا این حق را برای شهروندانش تضمین می کند. در واقع اروپا این اجازه را می دهد که هر شهروند اتحادیه اروپا برای سفر، کار و زندگی در هر کشور اتحادیه اروپا بدون معاهدات خاص مهاجرت کند.
شنگن این آزادی را افزایش می دهد  و دارندگان ویزای شنگن (شینگن) و شهروندان قادر به عبور از مرزهای داخلی بدون تحت کنترل گرفته شدن در مرز هستند.
منطقه بدون مرز شنگن رفت و آمد آزاد بیش از چهار صد میلیون نفر از شهروندان اتحادیه اروپا و همچنین بسیاری از اقلیت های غیر اتحادیه اروپا، بازرگانان، گردشگران و سایر افرادی که به طور قانونی در خاک اتحادیه اروپا حضور دارند را تضمین می کند.

 

شنگن چطور متولد شد؟

در اصل هدف رفت و آمد آزاد ، این بود که کارگران اروپایی را قادر به سفر و حل و فصل آزادانه در هر کشور اتحادیه اروپا کند.
در سال 1985 با همکاری بین دولت های فردی، در شنگن ( روستای کوچکی در لوکزامبورگ )، توافق نامه لغو تدریجی چک کردن افراد در مرز های مشترک، به امضا در آمد و به دنبال آن در سال 1990 این توافق نامه به امضا اصلی رسید.

 

ویزای شنگن (شینگن)

 

پیاده سازی قراردادهای شنگن در سال 1995 آغاز شد و در ابتدا شامل هفت کشور عضو اتحادیه اروپا بود. تحولات ناشی از موافقت نامه های شنگن به عنوان یک ابتکار بین دولتی ظاهر شد و در حال حاضر در مجموعه ای از قوانین حاکم بر اتحادیه اروپا گنجانده شده است.

امروزه، منطقه شنگن بیشتر کشورهای اتحادیه اروپا را شامل می شود به جز : بلغارستان، کرواسی، قبرس، ایرلند، رومانی و انگلستان.
با این حال، بلغارستان و رومانی در حال حاضر در حال پیوستن به منطقه شنگن هستند. از کشورهای غیر اروپایی، ایسلند، نروژ، سوئیس و لیچتنستین به منطقه شنگن پیوستنده اند.

با داشتن ویزای شنگن (شینگن) هر شخص بدون توجه به ملیتش می تواند از طریق مرزهای داخلی عبور کند بدون اینکه تحت کنترل مرزی قرار گیرد.
با این وجود، مقامات صلاحیت دار ملی می توانند بررسی های پلیسی خود را نیز در مرزهای داخلی و در مناطق مرزی انجام دهند، مگر اینکه این بررسی ها شامل بررسی های مرزی نباشد.
این موضوع برای مواردی معتبر است که بررسی ها کنترل مرزی هدف نیستند و بر اساس اطلاعات و تجربه عمومی پلیس است. در چنین شرایطی ممکن است پلیس از شما بخواهد که خودتان را معرفی کنید یا توضیحاتی مربوط به اقامت خود شرح دهید، که هر کدام بسته به هدف بررسی دارد.

اگر خطری جدی برای سیاست عمومی یا امنیت داخلی این مناطق به وجود آید، کشورهای عضو شنگن می تواند به طور موقت، کنترل مرزها را در مرزهای داخلی خود باز کنند(برای یک مدت محدود نه بیش از سی روز).
اگر چنین کنترل هایی دوباره شروع شوند، کشورهای شنگن، پارلمان اروپا و کمیسیون ها این موضوع را به اطلاع عموم مردم می رسانند.

 

آزادی و امنیت مسافران

مقررات شنگن بررسی ها را در مرزهای داخلی اتحادیه لغو می کند، اما با توجه به مجموعه ای از قوانین، کنترل خود را در مرزهای خارجی تشدید می کند.

شرایط پیوستن به منطقه شنگن

پیوستن به منطقه شنگن صرفا یک تصمیم سیاسی نیست. همچنین کشورهای متمایل عضویت به شنگن باید لیستی از شرایط تهیه کنند، مانند شرایط آمادگی و ظرفیت منطقه

آنها باید:

  • مسئولیت کنترل مرزهای خارجی از کشورهای شنگن و صدور ویزای شنگن (شینگن) را بر عهده بگیرند.
  • به طور موثر با سازمان های اجرای قانون در سایر کشورهای شنگن همکاری کنند  تا در صورت لغو کنترل های مرزی بین کشور شنگن، سطح بالایی از امنیت را حفظ کنند.

کشور های درخواست کننده قبل و بعد از پیوستن به منطقه شنگن به طور منظم مورد بررسی و ارزیابی شنگن قرار می گیرند تا اطمینان حاصل شود که قوانین مورد نظر به درستی اجرا می شود.

 

ارزیابی و نظارت شنگن

مکانیزم ارزیابی و نظارت شنگن بر اجرای اصول اخذ شنگن، سازگاری و شفافیت قوانین و مقررات شنگن را تقویت کرده است، در عین حال اعتماد متقابل بین این کشورها از سطح بالایی برخوردار است.
مکانیزم ارزیابی های همه جانبه شنگن شامل مرزهای خارجی، سیاست های ویزای شنگن (شینگن) ، سیستم اطلاعاتی شنگن، حفاظت از داده ها، همکاری های پلیس، همکاری های قضایی در امور کیفری و همچنین عدم کنترل مرز در مرزهای داخلی شده است.

در عین حال، کمیسیون نقش کلی هماهنگی را برای سازماندهی و اجرای این مکانیسم ایفا می کند. این نقش باید در همکاری نزدیک با کشورهای عضو اجرا شود.

در اصل، تقویت این سازوکار در ارزیابی های شنگن در کشورهای عضو شنگن، بر اساس یک برنامه ارزیابی چند ساله و یک ساله اجرا می شود.
از سال 2015 تا 2019 ، پنج تا هفت کشور عضو از جمله اتریش ، بلژیک ، آلمان ، لیچتنستین و هلند مورد ارزیابی قرار گرفتند.

 

ویزای شنگن (شینگن)

 

پس از آن، کشور عضو مربوطه ملزم به ارائه یک برنامه عملیاتی است که نحوه اصلاح نقاط ضعف شناسایی شده را شرح دهد. همچنین پس از اجرای طرح، کشور مربوطه به طور منظم بررسی خواهد شد.
علاوه بر این، کشورهای عضو می توانند در انجام این توصیه ها از طریق اقدامات عملی و یا مالی از کمیسیون یا سایر سازمان های اتحادیه اروپا کمک بگیرند. شنگن پس از بازبینی مجدد اطمینان حاصل می کند که تغییرات اعمال شده است.

در شرایط استثنایی که نقص های جدی در کنترل یک کشور عضو در مرزهای خارجی مشخص شود و زمانی که معین شود که اقدامات انجام شده توسط کشور عضو ارزیابی برای اطمینان از بهبود مناسب کمبودها کافی نبوده، ممکن است کنترل های مرزی به طور موقت دوباره برقرار شود.

 

عبور از مرز

لغو کنترل مرزهای داخلی نمی تواند به امنیت کشورهزینه ای وارد کند. چرا که گرچه هیچ بررسی در مرز بین کشورهای شنگن اجرا نمی شود، اما کشورهای عضو اتحادیه اروپا تصمیم به بهبود امنیت از طریق کنترل بیشتر مرزهای خارجی گرفتند .
در حالی که دسترسی به افرادی که دارای مشکلات قانونی برای ورود به قلمرو اتحادیه اروپا هستند نیز تسهیل می شود .

 

قوانین هماهنگ بین کشورهای عضو اتحادیه اروپا 

کد مرزهای شنگن، کشورهای عضو اتحادیه اروپا را به مجموعه ای از قوانین مشترک می رساند که کنترل امور خارجی، شرایط ورود و مدت اقامت افراد را در منطقه شنگن تحت کنترل قرار می دهد.
با هماهنگی این قوانین، اتحادیه اروپا قصد دارد این امور را موثرتر کند، بی شک این کار از طریق کد های ویزای شنگن (شینگن) قابل پیاده سازی است.

کشورهای عضو اتحادیه اروپا شرایط و رویه های مشترک و هماهنگی برای صدور ویزای کوتاه مدت ( یعنی ویزای شنگن (شینگن) برای اقامت که از سه ماه تجاوز نکرده باشد ) دارند.

 

 

 

آنها همچنین فهرستی از کشورهایی که عضو شنگن هستند و قوانینی مشترک دارند و لیستی از کشورهایی که این قوانین را نقض کرده اند، ایجاد کرده اند که شهروندان در هنگام ورود به اتحادیه اروپا ویزای شنگن (شینگن) مورد نیاز خود را داشته باشند.

شرایط ویزای اقامت طولانی مدت و مجوز اقامت برای اقامت بیش از سه ماه تحت شرایط و قوانین ملی قرار می گیرد.

تعریف واضح تری از مهاجرت کوتاه مدت شهروندان غیر اتحادیه اروپا در منطقه شنگن ( نود روز در هر دوره صد و هشتاد روزه ) از اکتبر 2013 مطرح شده است.
اما این تغییر در مورد موافقت نامه های مربوط به لغو ویزا بین اتحادیه اروپا و آنتیگوا و باربودا، باهاما، باربادوس، برزیل، سنت کیتس و نویس، موریس و سیشل صورت نگرفته است.

طول اقامت شهروندان غیر اتحادیه اروپا با ویزای صادر شده، مطابق توافق نامه های مرکز صدور ویزا که توسط اتحادیه اروپا و کشورهای خاصی به تصویب رسانده می شود، براساس روش های جدید محاسبه می شود.
زیرا در این توافق نامه به ” نود روز در هر دوره 180 روزه ” اشاره شده است .

توافق نامه ی دو جانبه مبنی بر این است که:

کشورهای همسایه غیر اتحادیه اروپا که ساکنان مرزی هستند بتوانند بدون ویزای شنگن (شینگن) و بدون هیچ مانعی برای تجارت، مبادله اجتماعی و فرهنگی در منطقه مورد نظر، سفر کنند.
این توافق نامه برای ساکنان مرزی که اغلب نیاز به عبور از مرزهای خارجی اتحادیه دارند تاسیس شده است.

 

ویزای شنگن (شینگن)

همبستگی و همکاری

همه کشورهای عضو اتحادیه اروپا باید سرمایه گذاری کنند تا از مرزهای خارجی خود برای حفاظت از کل منطقه شنگن همکاری کنند.
برای برخی از کشورها، به ویژه مناطقی که در مرزهای خارجی اتحادیه قرار دارند، این سرمایه گذاری ها می تواند ناشی از فشارهای مهاجرتی باشد.

صندوق تأمین اجتماعی اتحادیه اروپا، برای همبستگی بین کشورهای شنگن و حمایت از این کشورها در زمینه اجرای استانداردهای مشترک در کنترل های مرزی خارجی، مسئولیت مالی سنگینی را متقبل شد.

همچنین همکاری عملیاتی بین کشورهای عضو اتحادیه اروپا، توسط آژانس اروپا ( Frontex )و به منظور مدیریت همکاری عملیاتی در مرزهای خارجی هماهنگ شده است.
وظیفه اصلی آژانس Frontex هماهنگ کردن عملیات مشترک برای کمک به کشورهای عضو اتحادیه اروپا در مدیریت جریان های مهاجرتی در مرزهای خارجی خود است.
آژانس همچنین یک ستاد نگهبانی مرزی را به نام تیم های مرزی گارد اروپا، برای اعزام به عنوان افسران مهمان در عملیات مشترک و پروژه های آزمایشی Frontex و همچنین در مواجهه سریع با کشورهای مواجه با فشار فوری و استثنایی در مرزهای خارجی خود مدیریت می کند.

 

 

اتحادیه اروپا یک مکانیابی جدید اطلاعات و مکانیزم همکاری به نام EUROSUR ( سیستم نظارت بر مرزهای اروپا ) را ایجاد کرد.
این مکانیزم ، برای کشورهای شنگن یک چارچوب عملیاتی و فنی مشترک فراهم می کند که به آنها در مقابله با جنایات بین المللی کمک می کند. همچنین از عبور غیرمجاز مرزی و کاهش تعداد تلفات غم انگیز مهاجران در دریا جلوگیری می شود .

اشتراک گذاری اطلاعات

تعدادی از مکانیزم های اشتراک گذاری اطلاعات در قلب اروپا در مراکز مدیریت مرزی وجود دارند.
در طی سال های گذشته، اتحادیه اروپا تلاش کرده است تا فناوری های جدید را بپذیرد و سیستم های اطلاعاتی گسترده ( مانند SIS و VIS ) را به صورت یکپارچه و متناسب برای بهبود این ابزارها ایجاد کند.
آنها به مقامات اروپایی در سراسر منطقه شنگن اجازه می دهند تا به طور موثر اطلاعات مورد نیاز برای اجرای وظایف خود را به اشتراک بگذارند و از آن استفاده کنند.

 

ویزای شنگن (شینگن)

 

 

EUROSUR (سیستم نظارت بر مرزهای اروپا)

سیستم نظارت بر مرزهای اروپایی (EUROSUR) یک سیستم چند منظوره برای همکاری بین کشورهای عضو اتحادیه اروپا و Frontex است تا آگاهی موقعیتی را بهبود بخشد و توانایی واکنش در مرزهای خارجی را افزایش دهد.

هدف این است که از جرایم مرزی و مهاجرت های نامنظم جلوگیری شود و به حفاظت از زندگی مهاجران کمک کند. تمام کشورهای منطقه شنگن و بلغارستان، رومانی و کرواسی شامل این سیستم نطارتی می شوند.

تحت تنظیمات Eurosur ، هر کشور عضو دارای مرکز هماهنگی ملی (NCC) است که اطلاعات را در میان تمام مقامات مسئول نظارت مرزی خارجی و همچنین سایر NCC ها و Frontex هماهنگ و تبادل می کند.

Frontex یک تصویر وضعیتی اروپایی و یک تصویر کلی از اطلاعات پیش مرزی که حاوی اطلاعات موجود در مرزهای اروپا و منطقه پیش از مرز است را حفظ می کند.

 

 

این اطلاعات در دسترس همه کشورهای عضو اتحادیه اروپا است. علاوه بر این، کشورهای عضو همسایگی تصویر نمایشی بخش های مرزی خارج از همسایگی خود را با یکدیگر به اشتراک می گذارند.

به این ترتیب Eurosur به کشورهای عضو اجازه می دهد تا به سرعت اطلاعات را با یکدیگر تبادل کنند، همکاری لازم را انجام دهند و پاسخی مشترک به چالش ها ارائه دهند.
علاوه بر این ، Frontex مسئول هماهنگ سازی استفاده از ابزارهای نظارتی است:
برای مثال، کشورهای عضو می توانند از کمک های Frontex در نظارت انتخابی مناطق یا کشتی های مورد نظر برای اهداف Eurosur را با استفاده از ابزار هایی مانند تصاویر ماهواره ای یا سیستم های گزارش کشتی تبادل کنند.
این موضوع می تواند برای شناسایی موارد مهاجرت نامنظم یا جرایم مرزی مورد استفاده قرار گیرد.

طی سال های گذشته ، Eurosur  ارتقا و پیشرفت چشمگیری داشته است. در سال 2015، یک دفترچه راهنمای Eurosur حاوی دستورالعمل های فنی و عملیاتی، توصیه ها و بهترین روش ها، برای همکاری با کشورهای ثالث، منتشر شد.

 

ادامه مطلب در :

ویزای شنگن(شینگن) چیست؟ (بخش دوم)

 

نیازمند  کسب اطلاعات بیشتر درباره مورد ویزای شنگن (شینگن) هستید؟

ویزای شنگن(شینگن) چیست؟ (بخش دوم)

 

می توانید برای کسب اطلاعات بیشتر یا صحبت با مشاور ما، هم اکنون با ما تماس بگیرید.

نگران ممنوعیت های ایجاد شده از سوی دولت آمریکا نباشید.

مهاجرت به آمریکا دیگر یک رویا نسیت.

شماره تماس ما : ۰۲۱۶۶۷۴۶۴۵4

 

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.